Yarı yıl tatilinde cankızım Umay geldi bizi görmeye İzmir’den. Uzun zamandır hayalini kurduğumuz buluşma nihayet gerçekleşti. Kardeş olmak güzel şey. Hep “siz kardeşsiniz” dedik, onlar da hep kardeş bildiler birbirlerini. Belki senede 2, ya da bilemedin 3 kez gördüler birbirlerini bu zamana kadar. Ama o uzaklığı hiç hissettirmemeye gayret ettik. Sanki yarın görüşeceklermiş gibi yaşattık her günlerini.

Neyse, o başka bir yazının konusu…

Teklif ettiğimizde her ikisinin de “oleeeeyyy” nidalarıyla karşıladığı KidzMondo’ya gittik. Daha arabada başladı “ben polis olucam”, “ben astronot olucam”, “ben model olucam”lar. Hepsini de oldular valla. Bu yazının geri kalanını okuyun →