Ankara’da yaşamanın en güzel yanlarından biri de ODTÜ 🙂 ‘Şöyle bir yürüyüş yapalım’, ‘hadi bisiklete binelim’ ya da ‘tenis mi oynasak bugün?’ gibi isteklerimiz olduğunda, adresimiz kampüs oluyor. Bu çok büyük bir nimet, hele de İstanbul’daki keşmekeşten sonra bu gibi bir anda gelişen istekleri yerine kolayca ve kısa zamanda getirebileceğin bir yerin varlığının büyüleyici bir yanı olduğunu bile söyleyebilirim.

Bugünü de spor günü ilan ettiğimiz için istikametimiz ODTÜ oldu.

Cancan bugün ilk kez tenis oynadı. Biz oynarken sürekli kortta dolaşıp ‘Ben de topları toplayayım, size yardım edeyim’ diyerek oyunu sıklıkla bozdu, ya da ‘Hadi ama sıra bende, benle oynayın artık’ mızmızlanmaları yok değildi tabi, ama yine de büyüyü bozamadı 🙂

Tenisten sonra da söz vermiştik basket oynayacağız diye, o yüzden rotayı basket sahalarına çevirdik. Sanki basketbola karşı bir yeteneği var gibi hissediyorum ama bakalım. Bahçeye de pota aldık oynamayı seviyor diye, o yüzden hem top sürme, hem de şut atma konusunda bayağı ilerledi.

Basketten sonra bisikletine atladı Cancan. Valla çok kısa zamanda kaptı iki tekerlikli sürmeyi de, çok mutlu o yüzden, herkese de anlatıyor 🙂 Onu bisikletin üzerinde her görüşümde, yürütmeye çalıştığım günler gözümün önüne geliyor, daha dün gibi… İlk birkaç adımını attığında yaşadığımız sevinç bugün bile gözlerimi dolduruyor. Şimdi sen gel iki tekerlikli bisiklete bin. Gerçekten hayatın müthiş bir hızla akıyor. hiç geçmeyecek gibi yaşadığımız her an, ne olup bittiğini anlamadan bir anıya dönüşüyor. Hüzünlü bir yanı var tabi, ama “Aman Allahım hiç bitmeyecek” diye paniklediğin durumların birer anı olması insanın geleceğe dair umut dolmasına da neden olmuyor değil. O an yaşadığın gerçekliğin sana ne hissettirdiğine bağlı yani 🙂

Ardından Sunshine’da yenen yemek ile gün taçlandırdık 🙂 Hem de el yapımı şinitzel, cancan’ın favorisi 🙂

Ne güzel bir gündü… Böyle günlerle dolsun taşsın ömrümüz…