Upuzun bir yol var önünde çocuk…
Sanki yeni çıkıyorsun bu uzun yola diye hissediyorum. Artık daha fazla heyecan ve biraz da endişe hissediyorum bu uzun yolda yaşayacakların için… Neden acaba? Artık büyüdün çünkü… Hissettiklerini ifade ettiğin, kendi karakterini bulmaya başladığın ve ilkokula başlamış olmandan dolayı bizden apayrı bir dünyaya artık tamamen sahip olduğun için sanırım.
Yolun hep açık olsun yavrum. Hayat hep iyi insanlarla karşılaştırsın seni. Önüne engeller çıkmasın demiyorum, hatta çıksın ve bazen seni çok zorlasın. Zorlasın ki öğren hayatta her şey rağmen mutlu kalabilmeyi, elindekilerinin kıymetini, zenginliğin olsun her yaşadığın, seni güçlendirsin. Güvenle ve mutlulukla bakabilmek için geleceğe, yürüdüğün yoldan ve attığın adımlardan emin olman gerektiğini hatırla benim güzel oğlum.
Ben her daim bir adım öteden izleyeceğim seni, istediğin anda elimi uzatacak kadar yakın ama kendi hikayeni kendin yazacağın kadar uzak…
Eylül 24, 2015 tarihinde annelik halleri içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin. Yorum yapın.


Yorum yapın
Comments 0