Geçen gün okuldan gelen Cancan ile günümüzün nasıl geçtiğini konuşuyorduk. Bir yandan bıdır bıdır anlatıyor, bir yandan da koluma çıkartmalar yapıştırıyordu. Yapıştırırken konuya ve anlattıklarına fazla odaklandığım için ne yaptığını tam anlayamadım. Sonra bir baktım, kolumda dizi dizi çıkartmalar 🙂 Bütün akşam onlarla dolaştım. Akşam yatmadan önce çıkartmaları kazaktan çıkartırken de daldım gittim… İçimde tarifsiz bir mutlulukla… Bugünlerini çok özleyeceğim canyavrum benim! Hem senin için, hem de kendi adıma hiç unutmamak için yazıyorum buraya da. 20 sene sonra bütün bunları okurken de yine dalıp gideceğim… İçimde buram buram özlem kokan bir mutlulukla…