Aliş ile Maviş – Leyla Gencer Sahnesi

Bugün ilk kez operaya gitti cancan. Beğeneceğinden emindim, öyle de oldu. Bayıldı. Kendilerine bakan ‘babişko’larını çok seven ama küçücük kafeslerinden artık kurtulmak ve özgür olmak isteyen iki muhabbet kuşunun hikayesi. Birinin içi kıpır kıpır, “hadi ormana gidelim, bizim yerimiz orası, özgür olalım” diyor, öbürü içten içe özgürlüğün büyülü dünyasını istese de ürküyor bilinmezliğe uçmaktan. Maviş en sonunda ikna ediyor Aliş’i de, babişkolarının onları anlayacağından eminler açık pencereden bulutlara süzülürken. Öyle de oluyor. Babişko çok merak ediyor ormanda bir sürü macera yaşamakta olan kuşlarını. En sonunda buluyor onları ve “Madem istediğiniz bu, o zaman uçun hadi özgürlüğünüze!” diyor.

Bir gün geliyor kendi hikayelerini yazmak için sıcak ve güvenli yuvalarından uçuyor yavrular. Doğanın kanunu bu! Bu beni bir yandan heyecanlandırıyor, coşkuyla doluyorum yaşayacakları, deneyimeyecekleri, hissedecekleri için; bir yandan da  kocaman bir fil oturuyor işte böğrüme! Çocuk büyütmek böyle bir şey çoğu zaman… Sürekli bir ikilem hali…