Her sene Mart gibi Ayliş ile başlarız yaz tatili planlarına. Ve ben her sene istisnasız “Yaa bu sene Bodrum’a gitsek yaa” derim ve otel fiyatlarını görünce anında çark ederim. Ama bu sene anneannemle dedemin Turgut Reis’teki devremülkü ile kırdık şeytanın bacağını 🙂

1 oda, bir salon, açık mutfaklı küçücük bir ev. Eşyalar, mutfak ve tuvalet oldukça eski. Hatta cancan ilk girdiğimizde eve “Ben burada banyo yapmam” bile dedi 🙂 Ama sonra ilk duşta “Aslında o kadar da kötü değilmiş ya” da dedi. Eski ya, musluktan su yerine başka bir şey akacak sandı herhalde önce:)

Ama bir balkonu var ki, on numara beş yıldız. Küçücük, yemyeşil, hafif esintili. Günün ilk kahvesi için harika! Sabahları cancan ile emre denize bir girip çıktıktan sonra tazecik simitleri kapıp geldiler. Ben de o sırada peynir, zeytin, domates, salatalık, bal, reçelli kahvaltı masasını hazırladım. Sabah kahvaltılarımız pek keyifli geçti.

Deniz, hemen sitenin önündeydi. Ama kumsal olmadığı,

kayalık 
olduğu için cancanla beni pek açmadı oradan denize girmek. 2 gün girdik sadece, diğer günler Karaincir’de bulduğumuz harika bir plaja gittik. Sadece tek bir Beach Club’ın olduğu, kalabalık olmayan, denizi ise muhteşem olan bir koy. Ev sevdiğim olan palmiye ağaçları vardı bir de. Biraz rüzgarlıydı ama hava o kadar sıcaktı ki esen rüzgar işimize yaradı. Bir de iskele vardı ki cancan için en muhteşem yanı oydu. Kaç kere atladık acaba o iskeleden 🙂

Elif-umi-bülent de geldi bir geceliğine, süper oldu. Umi ile bu sene bayağı görüşebildiler neyse ki. Öyle güzel anlaşıyorlar ki. Çeneleri hiç durmuyor ve sürekli bir atraksiyonun peşindeler. Akşam da Gümüşlük’e balık yemeye gittik. Denizin dibinde bir masa, lezzetli mezeler, tadından yenmez deniz mahsulleri…

Tabi ev küçük olduğu için ben çocuklarla birlikte yattım. Sabah yatağın en köşesine sıkışmış, ayaklarım yatağın dışında bir halde uyandım. Ve gördüğüm tarifi mümkün olmayan eşsiz bir tabloydu 🙂 İçimden “şükür” dedim. Böyle bir güzelliğe uyanabildiğim için…

Yemek konusunda pek parlak bir tatil olamadı ne yazık ki. Ev yemeklerini, sebzeyi, zeytinyağlıları özledik. Son gecemizde daha önce gördüğümüz ama içine girip bakmama şaşkınlığını yaptığımız sahilde bir lokantaya gidelim dedik. Ve içeri girer girmez de “Amanın biz niye daha önce gelmedik yahu buraya” dedik emre ile. Değirmen Lokantası, ağzı sulandıran, iştağı kabartan sebze yemekleri ve zeytinyağlılar sunumu ile karşılıyor gelenleri. Güler yüzlü servis elemanları mekanı daha sevimli kılıyor. Çok hoş bir Bodrum dekorasyonu var. Hamburger yemekten içi kuruyan ama gel gelelim ki  bundan herhangi bir rahatsızlık duymayan cancanın da boğazından iki sebze geçince rahatladım ben de. İşte engel olamadığım bir anne refleksi daha 🙂

Yemek sonrasında da gün batımında Marina’da kahve ve mozaik pasta keyfi ile bitirdik ilk Bodrum tatilimizi. Seviyorum ben Bodrum’u. Neden bilmiyorum tam olarak ama seviyorum işte. Beyaz-mavi bir tablo gibi geliyor bana. Çiçek dolu balkonlar. Çeşit çeşit incik boncuk, rengarenk sevimli biblo ve süslerle dolu daracık sokaklarla çevreli bir çarşı. İçimi ısıtıyor. Hem kalabalık da değildi. (Darbe girişiminden 2 hafta sonra gitmemiz sebebiyle bomboştu Bodrum.) Güzel bir tatil oldu bizim için. Huzurlu, sakin, dinlendirici bir tatil oldu. Kendi adıma beklentim de buydu bu tatilden. Ama sanki cancan da böyle hissetti. Umarım bir gün gelir bu ilk Bodrum tatilini bu duygularla hatırlarsın güzel oğlum.