Mükemmel ebeveynlik fantezisi yerini beceriksiz olmaktan zevk alan kitap ve blogların başkaldırısına bıraktı. Hurrah For Gin’den Unmumsy Mum’s Diary’e tüm bloglara soruyorum, sadece yeteri kadar iyi olma fikrine ne oldu?

Katie Kirby

Önce her şeyin zahmetsiz olarak görünmesini sağlayan alfa anneler geldi. Onları, çocuklarının yaptığı her şeyin zahmetsiz olduğunu gösteren kaplan anneler izledi. Ve şimdi de canına tak eden FML anneler var. Mükemmel olmak için çabalamaktan bıkan bu anneler ‘ilişkilendirilebilir’ görünmek için yaşıyorlar: İçinde bulundukları gün ne kadar zorlaşırsa, kaosun ortasında  o kadar zaferlerini kutlar gibi görünüyorlar.

Annelerin kendilerini kötü gösterme trendi, senaryosu Sharon Horgan tarafından yazılan BBC sitcom dizisinin yayınlanan pilot bölümüyle birlikte bu ay yeni bir dönemece girdi. Anna Maxwell Martin’in başrolünü üstlendiği ‘Motherland’in (‘Anne Vatanı’) ilk bölümü, bir parça ücretsiz çocuk bakımı ve bir kadeh şarapla uyuşturulmayı dilenen bir annenin beceriksiz çabasının etrafında dönüyor. Başka bir tarafta, anne olduktan sonra bloggerlığa başlayan Katie Kirby’nin (“mükemmel bir biçimde na-mükemmel olan ebeveynlere hitap eden”) yeni kitabı ‘Hurrah for Gin’in (‘Yaşasın Cin’) haftaya kitapçılarda yerini aldıktan sonra Noel’in en çok satan kitabı olacağı öngörülüyor.

Sarah Turner

36 yaşındaki Kirby, ‘The Unmumsy Mum’ (‘Anne Gibi Olmayan Anne’)  olarak bilinen (ki bloğunun ve çok beğenilen kitabının adı da bu) Sarah Turner’ın izinden gidiyor. Devam kitabı ‘The Unmumsy Mum Diary’ (‘Anne Gibi Olmayan Annenin Günlüğü’) Anneler Günü için mükemmel bir zamanlamayla Şubat ayında çıkacak. Kirby’nin “kâbus günler” ile cebelleşen ve daimi bir içki sersemliğiyle ebeveynlik yapan bir anneyi anlattığı harika çizimleri şaşırtıcı bir biçimde popüler: Facebook postları sürekli olarak 500.000’den fazla paylaşım alıyor.

Kirby ve Turner’ınki gibi bloglar –ve Peter&Jane, Brummy Mummy, Eeh Bah Mum gibi diğer bloglar- sosyal medyada sarıp sarmalanan mükemmellik tutkusuna bir başkaldırı olarak ortaya çıkmış gibi görünüyor. Üstüne üstlük ‘Scummy Mums’ (‘İğrenç Anneler’) var: Helen Thorn ve Ellie Gibson, anneliğin daha az çekici yönleri hakkında iki haftada bir podcast yayını yapıyorlar. İkili öyle popüler ki bu yaz Londra’da ve Dorset’teki Camp Bestival’da gösteri yaptılar.

Kirby takipçilerinin sosyal medya zaman tünellerinde fotoğrafik mükemmellik görmekten sıkıldıklarını ve artık daha farklı şeyler istediklerini düşünüyor. “Sanki herkes mükemmel hayatlar yaşıyormuş gibi görünüyor, bu yüzden belki de insanlara artık bir parça gına gelmiştir.” BritMums bloggerları sosyal ağını yöneten Susanna Scott şöyle diyor: “Anne-baba olan bloggerlar fazla alçakgönüllüler çünkü –hadi yüzleşelim- küçük çocuklarla dip dibe günü geçirmek bazen çok çekilmez olabiliyor. Kendinizle dalga geçmek zorundasınız.”

Anne Vatanı (Motherland)

Sübjektif ve itiraf temelli haberciliği anlatan “Speaking Personally” kitabının yazarı Ros Coward, kendisinin “sahte mütevazılık” olarak adlandırdığı şeyde bir “kendini beğenmişlik vurgusu” olduğu saptamasında bulunuyor ve ekliyor: “‘Bana bakın! Bana bakın! Bir kadeh sauvignon şarabım ve çılgınca koşuşturan dört harikulade çocuğumla buradayım!’ gibi bir anlayış var.” Bu anlayış eğlenceli ama zaman zaman alternatifi kadar irrite edici de olabilir. ‘Kendini beğenmiş/mükemmel’ ikilisi yerine ‘kendini beğenmiş/ümitsiz’ ikilisi karşımıza çıkıyor. Kendi kendiyle dalga geçecek kadar mütevazı olan bloglar bile içlerinde girip şöyle bir dolaşanlara altı boş gelebilir. Gerçekten sorunlu hayatlar yaşayan ya da ailesi olmayan insanlar için de problematik olabilirler.”

İlk kitabı en çok satanlar listesinde birinciliğe yerleşen 29 yaşındaki Turner bile ya anneler sadece başarısızlıkları ya da “değersiz anne olmamızın sebeplerini göklere çıkartırlarsa, bu durum benim gibi olan annelerin yapmak için çok çaba harcadığı bazı etkinliklerden gerçekten hoşlanan biri için ne anlama gelir? Pek becerikli biri değilim, yemek yapmada tam bir felaketim; etkinlik yapmayı ve yemek pişirmeyi seven insanlar var biliyorum, ama yine de bunları yapmak istemiyorum.” Turner aynı zamanda annelerin iyi şeyleri paylaşmaktan endişe duydukları bir kültürün yaratılmasına farkında olmadan katkıda bulunup bulunmadığını düşünerek kendini kötü hissediyor. “Yeni anneler Facebook zaman tünellerini bebek istilasına uğrattıkları için özür diliyorlar! Çünkü neredeyse insanların sadece anlamsızca geçirilen vakitlere ilişkin şeyler görmek istediklerini düşünüyorlar.”

Her iki tarafa da destek vererek orta bir noktada duran ve My Milo and Me’de iki yaşındaki oğlu hakkında yazan 28 yaşındaki Susie Verrill, annelerin “çoluk çocukları hakkında çoğu zaman negatif” bir tavır takındıkları bloglar için vakti olmadığını söylüyor. Verrill şöyle ekliyor: “Bir denge unsuru olarak üslubun önemli olduğunu düşünüyorum. Hayatıma ve/veya sorgulanabilir olduğunu düşündüğüm ebeveynlik becerilerime gösteriş katmaya çalışmıyorum fakat mutluluk veren şeyler hakkında sohbet etmenin de tazeleyici olduğunu düşünüyorum. Birini yaralamadan da iğneleyici olabilirsiniz. Söylediklerinizin karşınızdakine nasıl hissettirdiğinden haberdar olmalısınız.”

Peter&Jane bloğunun sahibi 38 yaşındaki Gill Sims (Facebook adı @peterandjaneandmummytoo) “ellerinde şarap kadehiyle dolaşan anneler”in bloglarının ilgi çekme meraklısı ya da ciddiyetsiz olmaları nedeniyle kolaylıkla gözden çıkarılabileceğini, ancak önemli bir görevi de yerine getirdiklerini söylüyor. Bir kadeh şarap, ebeveynlerin gevşemelerine ve tehditkâr olmayan bir ortamda kendilerini rahatça ifade etmelerine imkân veriyor, tıpkı postnatal depresyonla ilgili paylaşımımda olduğu gibi: Pek çok kadın kendi deneyimlerini paylaşabileceğini ve birbirlerine moral verebileceğini hissetti.”

Annelerin online dünyada kendilerini ön plana çıkarmak yerine neden sadece ebeveynlik görevlerini yapmadıklarına ilişkin Turner’ın çok etkili bir hikayesi var. Anneliği “acınası bulduğunu çünkü kendisine sadece anneliğe odaklanmasının söylendiğini” belirten bir anneanneden bir mesaj almış. “Anneanne yazılarımı özgürleştirici bulduğu için benimle iletişime geçerek bu düşüncesini söylemek istemiş. Mektubunda şöyle diyordu: ‘Benim zamanımda ne hissettiğimizi paylaşmazdık ve bu durum hayatım boyunca beni ağır bir yükün altına soktu.’”

Belki de gerçek şu ki annelik ne Instagram’ın gösterilen filtrelenmiş bir kendini beğenmişlik, ne de alternatifi olan cin sarhoşluğu. Pediatrist ve psikolog Donald Winnicott’ın o ünlü “yeterince iyi anne” sözüne atıfta bulunarak “Sadece yeterince iyi ebeveyn olmayı öğütleyen Winnicottiyan yaklaşıma ne oldu?” diye soruyor Coward. Ve ekliyor: “Bu yaklaşımla daha iyisini yapabiliriz.”

Kaynak: https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2016/sep/26/from-smug-to-slummy-the-myths-of-modern-parenthood